Clasineah

Waar het oog niet kan zien

Dompel jezelf onder. Wandel op de verborgen weg naar Clasineah, neem die ogen die zien… en zie…
Kijk naar het onzichtbare en zie wat er is, alles wat het oog niet kan zien. Een schrijven dat geboren wil worden. Tot bestaan komen, zodat het kan worden weggegeven. Het schrijven is de betekenis. Het verhaal is een geschenk, teruggegeven aan degene die het mij vertelde, aan wie het toebehoort. Geen wereldse boodschappen die zo ver kunnen reiken. Geen wereldse woorden waarin het geschreven kan worden. Geen gesproken talen die zo luid kunnen klinken. Kijk naar het verhaal en kijk naar het verhaal, en je zult jezelf zien. Daar, in de leegte, waar alleen niets kan bestaan, waar geen tijd is en herinneringen niet kunnen zijn, versmelten verleden en heden tot één, en is het verleden nooit geweest. Dit is het verhaal van een glimlach.

Beschikbaar :

A journey that crosses the boundary of our world. A tale of drama, romance, and the dept and quietness of the human shape. Souls intertwined across oceans. A belief forged in hardship. The unfading force of one day and a smile it captured. A smile shared, a soul shared, one heart shared… across worlds. A child runs, hides, far away, a distance away.

Look at that world from where you are… a world away.
Look at it from far away, from far beyond its reach.
You shall not see that world, but your eyes shall, and you shall not know, for your eyes shall not tell you. There... in the emptiness, where only nothing can exist, where there is no time and memories can not be, where the past and present melt into one, and the past... has never been.

Maria stands watching as he descends from the train. Something in him has shifted. A quiet unease rises in her, she does not know why, only that she must stay close. Keep him near. Keep him safe. She leans close, whispers in his ear, “When you come back, the first you will sense is my being. The first you will feel is my body. The first you will see is me.” A teardrop slowly forms in his eye, carried away by a raindrop before it falls further. Maria hides her sorrow. Her sister will ask their parents to forgive Maria. She saves Niko.